Popularnym motywem jest tzw. toaleta Wenus, w ramach, której postać jest przedstawiana z dzbanem wody lub przed lustrem. Jej atrybutem może być też jabłko, jako dowód zwycięstwa w sądzie Parysa (przy okazji pojawia nam się Parys i ten dość lubiany przez artystów temat wyboru dokonanego przez niego między trzema boginiami: Herą artykuły kultura sztuki piękne książki Pełne gracji. Oblicza kobiety w sztuce Vittoria Sgarbiego Julia Wollner Nie ulega wątpliwości, że najdoskonalszą chwilą aktu twórczego jest powołanie do istnienia kobiety - pisze Vittorio Sgarbi we wprowadzeniu do swojej najnowszej książki, a zdanie to spójnie łączy się z jej dźwięcznym tytułem Piene di grazia. Sztuka epoki średniowiecza dzieli się na następujące style: sztuka koptyjska – od około IV do VII wieku, sztuka bizantyjska – od 400 do 1450 roku, sztuka przedromańska – od 500 do 1050 roku, sztuka romańska – od 1000 do 1300 roku, sztuka gotycka – od 1150 do 1550 roku. Psałterz paryski. Psałterz paryski (oznaczony przez siglum 1133) – bizantyjski ilustrowany manuskrypt zawierający psałterz w przekładzie Septuaginty, pochodzący z połowy X wieku n.e. Jest przechowywany w Paryżu, co też nadało mu jego nazwę [1]. Na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa oznaczony iN1PzD. IkonostasIkonostas ( gr. eikón oznaczające obraz oraz stásis czyli pozycja, umiejscowienie) – ozdobna, pokryta ikonami ściana we wnętrzu cerkwi , która znajduje się między miejscem ołtarzowym (swiatłyszcze, sanktuarium , prezbiterium ) a nawą (naos), przeznaczoną dla nauki cerkwi prawosławnej sanktuarium jest symbolem nieba , miejsca szczególnego przebywania Boga . Tam kapłan sprawuje Boską Liturgię (prawosławny odpowiednik pojęcia mszy), tam znajduje się tabernakulum (darochranitielnica). Ikonostas wprowadza wiernych w mistykę wydarzeń dziejących się w miejscu ołtarzowym. Wierni mogą spoglądać na wizerunki świętych i proroków w celu lepszego zrozumienia Liturgii, zgodnie z poglądem że człowiek nie jest w stanie pojąć rozumem dziejących się tam wydarzeń. Ikonostas obrazuje Niebo którego namiastką staje się treści1 Geneza ikonostasu2 Układ Rząd I. Ikony namiestne, Rząd II. świąteczny, (prazdniki) – przedstawienie najważniejszych świąt w Rząd III. Grupa Deisis (Deesis) Rząd IV. Prorocy i ojcowie Rząd V. Patriarchowie ze Starego Testamentu z Bogiem Ojcem lub Św. Trójcą Zwieńczenie Warianty i modyfikacje3 Źródła4 Zobacz też5 Literatura Geneza ikonostasuPierwotnie elementem rozdzielającym nawę od prezbiterium była balustrada lub krata zwana templonem , potem pojawiły się przyścienne listwy, na których opierano obrazy, później przegroda z luźno rozmieszczonymi ikonami, w końcu szkielet z ozdobnymi ramami, w które osadzone były ikony lub solidna ściana, zespolona konstrukcyjnie z resztą cerkwi. Ostateczna forma ikonostasu ukształtowała się na Rusi na przełomie XIV i XV wieku, skąd następnie wtórnie przedostała się na teren kultury bizantyjskiej – do Mołdawii , Wołoszczyzny , Bałkanów i Grecji. Układ ikonostasuUkład ikonostasu jest ściśle określony. Ikony umieszczone są w rzędach, których zazwyczaj jest pięć. Każdy rząd (jarus) ma swój układ ikon i swoje Ikony namiestne i wrotaPD – predelleCW – carskie wrotaZ,E – Zwiastowanie, Ewangeliści ( często Zwiastowanie umieszczane jest pomiędzy Ewangelistami)Wpn, Wpd – diakońskie wrota północne, południoweN1 – najbardziej czczony lokalny świętyN2 – Hodegetria lub EleusaN3 – Chrystus NauczającyN4 – Ikona chramowa – patron cerkwiII. Rząd świątecznyOW – Ostatnia WieczerzaP1 – P12 -dwunadiesiatyje prazdniki (wielkie święta)III. Grupa DeesisD – postacie z grupy DeesisIV. Rząd proroków i Ojców KościołaPR – prorocyMB – Matka Boska Modląca sięV. PA – Patriarchowie Rząd I. Ikony namiestne, wrotaW środku rzędu umieszczone są carskie wrota , otwierane tylko podczas niektórych momentów nabożeństwa (wyjątkiem jest Tydzień Paschalny, wtedy carskie wrota są otwarte przez cały czas). Przechodzić przez nie może jedynie kapłan pełniący posługę. W czasie Boskiej Liturgii wynosi przez nie Ciało i Krew Jezusa Chrystusa . Na ich skrzydłach rzeźbione jest drzewo Jessego i malowane są postacie czterech ewangelistów a w górnej,(czasami w środkowej) części przedstawiana jest scena Zwiastowania .Po obu stronach carskich wrót, oddzielone od nich ikonami znajdują się wrota zwane diakońskimi północne po lewej a po prawej wrota południowe. Wrota diakońskie mogą być ozdobione wizerunkami archaniołów Gabriela i Michała lub pierwszych męczenników – diakonów : Szczepana i Wawrzyńca . Mogą przechodzić przez nie osoby duchowne i pomagające w sprawowaniu nabożeństwa ( prysłużniki ).Ikony namiestne umieszczone są na poziomie wrót i mają największe rozmiary. Typowy zestaw ikon namiestnych to:Skrajna ikona z prawej strony to ikona świątynna (chramowa), informuje ona, jakiemu świętu albo świętemu poświęcona jest cerkiewPo prawej stronie carskich wrót Chrystus Nauczający , prawą ręką błogosławiący a w lewej trzymający otwartą księgę lub zwójPo lewej stronie carskich wrót z Dzieciątkiem w przedstawieniu Hodigitria lub Eleusa . Hodegetria (gr. wskazująca drogę, przewodniczka) to Bogurodzica siedząca lub stojąca, która trzyma Chrystusa na lewym ramieniu a prawą ręką wskazuje na jego postać. Chrystus siedzi wyprostowany błogosławiąc prawą ręką, a w lewej trzyma zwój lub księgę. Eleusa (Umileniie) to Matka pochylająca głowę, aby przytulić swój policzek do policzka Syna, który obejmuje ją ręką za ikona z lewej strony przedstawia świętego najbardziej czczonego w tych okolicach (w Polsce najczęściej św. Mikołaj)Wcześniej ikony namiestne miały wokół centralnej postaci miniaturki, 8-22 scen z życia postaci. W późniejszych ikonostasach pod ikonami namiestnymi pojawiły się predelle a na nich sceny lub sentencje ze Starego Testamentu. Rząd II. świąteczny, (prazdniki) – przedstawienie najważniejszych świąt w je przedstawiające nazwane są "ikonami pokłonu" (z gr. dodekaorton, z ros. prazdniki) i ustawiane w kolejności ich świętowania w roku liturgicznym, rzadziej w porządku chronologicznym. Mogą być wyjmowane podczas stosownego święta i ustawiane na pulpicie (proskynetarion, anałoj) przed ikonostasem, aby wierni mogli je adorować. Ikony świąteczne obrazują główne wydarzenia Nowego Testamentu . Typowy zestaw to 12 ikon z wydarzeniami wybranymi z następującego zbioru: Narodzenie Najświętszej Bogurodzicy, Wprowadzenie Bogurodzicy do Świątyni, Zwiastowanie, Narodzenie Chrystusa, Ofiarowanie, Chrzest, czyli Objawienie, Przemienienie, Wskrzeszenie Łazarza, Wejście do Jerozolimy, Ukrzyżowanie, Zmartwychwstanie Chrystusa, Wniebowstąpienie Chrystusa, Pięćdziesiątnica, czyli Zstąpienie Ducha Świętego na Apostołów (lub Trójca Święta), Zaśnięcie Najświętszej Bogurodzicy. Lokalnie można spotkać także inne święta. W środku, pomiędzy prazdnikami umieszczana jest najczęściej Ostatnia Wieczerza. W starszych ikonostasach zamiast Ostatniej wieczerzy występuje Spas Nierukotwornyj. Niekiedy są obydwie wymienione ikony. W niektórych ikonostasach można spotkać więcej prazdników, niż 12 (np. w Kowalówce było 14, w katedrze przemyskiej jest 16). Zdarza się też, że z każdej strony są tylko trzy deski a na każdej po dwa święta. Rząd III. Grupa Deisis (Deesis)Kompozycja znana jest też pod nazwą trimorfion. Po grecku deisus znaczy orędownictwo, prośba, modlitwa wstawiennicza. Ikona deesis to symboliczna scena, przedstawiająca Chrystusa na tronie między Marią i św. Janem Chrzcicielem (w kościele zachodnim – Janem Ewangelistą), proszącymi Go o łaskę dla ludzi. Janowi i Marii towarzyszą często archaniołowie Michał i Gabriel. W grupie deesis oprócz Marii i Jana za grzeszników wstawiają się (już na oddzielnych ikonach) apostołowie i święci. W najstarszych ikonostasach byli ściśnięci na dwóch deskach, po jednej z każdej strony i ujęci byli w głębokim, przesadnym ukłonie. W zachowanych obecnie występują na indywidualnych ikonach bądź po dwie lub trzy postacie na desce, są też bardziej wyprostowani i ujęci frontalnie. Ikona deesis pojawiła się w X w., także na Rusi. Nie jest ilustracją czy ikonograficznym zapisem wydarzeń biblijnych. Jest ona raczej wyrazem wiary Kościoła we wstawiennictwo świętych za ludzkie grzechy. Wg źródeł rosyjskich – deesis umieszczone jest pod prazdnikami, tuż nad ikonami namiestnymi. Rząd IV. Prorocy i ojcowie są tutaj prorocy, pochodzący ze Starego Testamentu, którzy zapowiadali narodzenie Chrystusa. W centrum rzędu znajduje się ikona Matki Bożej "Oranta", albo "Modląca się", przedstawiająca Ją z modlitewnie wyciągniętymi ku niebu rękami i Dzieciątkiem w łonie. Ojcowie Kościoła (Patres) byli to pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie (do VIII wieku), wyodrębnieni na podstawie czterech kryteriów: działalność we wczesnym okresie chrześcijaństwa, głoszenie prawowiernej nauki, świętość życia i powszechne uznanie przez Kościół. Ten rząd w ikonostasie pojawił się w XVI w. Rząd V. Patriarchowie ze Starego Testamentu z Bogiem Ojcem lub Św. Trójcą rząd nazywany jest "praojcowskim". Jego ikony odsyłają nas do wydarzeń najbardziej odległych czasowo. Tutaj przedstawione są popiersia praojców – od Adama do spotyka się szósty rząd z przedstawieniem Męki Pańskiej, Synaksy wszystkich świętych i innymi. Wiele świątyń na terenie Polski, np. w Beskidzie Niskim ma tylko 4 rzędy. Zwieńczenie ikonostasuZawsze u samej góry, centralnie umieszczana jest scena Ukrzyżowania Chrystusa z postaciami Marii i Jana Ewangelisty. Często umieszczane są tam też tablice z dziesięciorgiem przykazań, pastorał (laska Aarona ) i naczynie z manną. Warianty i modyfikacjePełny, wielorzędowy typ ikonostasu spotykany jest w Polsce głównie na Podkarpaciu, w kręgu tradycji ukraińskiej. Na terenach pozostających pod wpływem tradycji synodalnej (Rosji Carskiej) ikonostasy cerkiewne mają formę uproszczoną, przeważnie zredukowana do I lub I i II rzędu, z rozbudowaną częścią centralną. Na Podlasiu (dawna metropolia wileńska) ikonostasy wzorowane są przeważnie na ikonostasie cerkwi św. Ducha w Wilnie z XVIII w., projektu Jana Krzysztofa Glaubitza. Charakterystyczne elementy tych obiektów to silna okcydentalizacja, rozplanowanie ściany ikonostasu na podobieństwo reprezentacyjnej fasady budynku rozdzielonej w poziomie gzymsami , a w pionie pilastrami lub kolumnami , przeważnie biało-złoty koloryt oraz niewielkie rozmiary ikon wypełniających miejsca odpowiadające otworom okiennym. Ikonostasy te reprezentują przeważnie styl klasycystyczny, w późniejszym okresie pojawiają się w nich elementy sztuki staroruskiej. Ten model był powielany w tym regionie jeszcze w okresie po II wojnie światowej. ŹródłaWitold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 63. . Zobacz też Literatura Paweł Florenski - Ikonostas i inne szkice, Instytut Wydawniczy PAX , Warszawa 1984 Inne hasła zawierające informacje o "Ikonostas": Inne lekcje zawierające informacje o "Ikonostas": 011. Cesarstwo Bizantyjskie (plansza 18) z wizerunkami Matki Boskiej, Chrystusa i innych świętych. Wiernych od ołtarza oddziela Ikonostas (bogato zdobiona ściana). W prawosławiu bardzo rozbudowana jest liturgia, której charakterystycznym ... Publikacje nauczycieli Logowanie i rejestracja Czy wiesz, że... Rodzaje szkół Kontakt Wiadomości Reklama Dodaj szkołę Nauka Poniżej znaj­duje się li­sta wszys­tkich zna­lezio­nych ha­seł krzy­żów­ko­wych pa­su­ją­cych do szu­ka­nego przez Cie­bie opisu. artysta japoński (1658-1716) uprawiał malarstwo i rzemiosło artystyczne, twórca kierunku Körin-ha (na 5 lit.) Sprawdź również inne opisy ha­sła: ORANT w sztuce bizantyjskiej i starochrześcijańskiej postać stojąca w pozie modlitewnej z wzniesionymi do góry rękami (na 5 lit.) postać na ikonie (na 5 lit.) postać modląca się na ikonie (na 5 lit.) Zobacz też inne ha­sła do krzy­żó­wek po­do­bne kon­teks­to­wo do szu­ka­ne­go przez Cie­bie opisu: "ARTYSTA JAPOŃSKI (1658-1716) UPRAWIAŁ MALARSTWO I RZEMIOSŁO ARTYSTYCZNE, TWÓRCA KIERUNKU KÖRIN-HA". Zna­leź­liśmy ich w su­mie: 747 KITAGAWA, RAK STAWOWY, WAGNER, MIKROFON JEDNOKIERUNKOWY, FAYOL, RUDEL, TASZYSTA, AKADEMIK, WIERSZOPISARZ, EDDINGTON, KOWARSKI, BOWEN, INTEL, VALADON, JAKOWLEW, KAMIKAZE, ŚWIERK KOYAMY, ISUZU, KOBZIARZ, KOTO, ZWROT WEKTORA, ZAJC, PORTRECISTA, CIS JAPOŃSKI, CEGLARSTWO, ŚRODKOWY PALEC, FUKUI, BARD, MAKIMONO, KAMIKADZE, DARWIN, PRECESJA, ODWRACACZ CIĄGU, DOKUMENTARZYSTA, SAIGYO, GRAND VITARA, MIŁORZĄB JAPOŃSKI, MANIERYZM, TKACTWO ARTYSTYCZNE, MALEWICZ, SPÓŁGŁOSKA CISZĄCA, SUZUKI, SZTUKA PLASTYCZNA, NIKON, KABUKI, WEKTOR, CHMURA SOCZEWKOWATA, RUCH PRECESYJNY, PRZEKŁADNIA NAWROTNA, RZUT RÓWNOLEGŁY, ZYCH, GRZEBIEŃ FALI, DZIEDZICTWO KULTUROWE, MANI, KORIN, ŁAZUKA, LOKACJA, LEIBNIZ, KLESZCZE, KATASTROFISTA, CYKLON, DUDZIARZ, HALEVY, BRYZA, MIEDZIORYTNIK, DANA, LAMARCK, MINÓG JAPOŃSKI, TREPANG JAPOŃSKI, ABRAHAM, HELIOTROP, OGÓRCZAK JAPOŃSKI, VERDI, NAKAMURA, CACCINI, TWÓRCA, WEKTOR SWOBODNY, ŚWIERK JAPOŃSKI, FORMALISTA, POCHWALSKI, THOMSON, SAKE, KREACJONIZM, BEZKIERUNKOWOŚĆ, FUNK, SAMURAJ, KOTAŃSKI, DENIKER, SIŁA NOŚNA, UNISTA, FORPOCZTA, URBASKI, PÓŁAKT, ZMIERZANIE, BUKIECIARZ, IRENISTA, BUDDA, HUTTON, TUKAWA, USTERZENIE RUDLICKIEGO, TWÓRCA, OOKA, MALARSTWO IKONOWE, GUTTY, GALTON, POINTYLIZM, KOSIŃSKI, PLENERYZM, GRUCZOLAKORAK, ARTYSTA, BARTŁOMIEJCZYK, CHODNIK PRZECIWMINOWY, LINNE, KALLIPPOS, WAGNER, BALASSI, GLINKA, OGINO, KAKEMONO, LEPIĘŻNIK JAPOŃSKI, WNIOSKOWANIE W TYŁ, HISTORYCYZM, CANTOR, OEBEN, NAKIEROWANIE SIĘ, FOTOTROPIZM DODATNI, PARK, CYPRYSIK TĘPOŁUSKOWY, SOLO, KAMIKAZE, ARTYSTA, ODRZUT, JAPOŃSZCZYZNA, MONUMENT, PRZYCZYNA SPRAWCZA, CZECZOT, MORRIS, BYRON, LYLY, TANTO, ZELLER, OGATA, ERKEL, SUZUKI, DRIBLING, MUZA, STRUKTURALISTA, PAWŁOW, OBI, ŻUKOWSKI, TAKEMITSU, MODLITWA, BAUHIN, FUNKCJONALISTA, REID, CELOWNICA, NITA, DIODKA, PĘDZEL JAPOŃSKI, PRĄDOMIERZ, HECARZ, PODŁOŻE, CHILLIDA, RAK DŁUGOSZCZYPCOWY, MUNCH, PERLICA CZUBATA, SIŁA PŁYWOWA, MIM, SCARPA, RĘKODZIEŁO ARTYSTYCZNE, MUZYK, LANNER, PICTET, ZAKRĘCANIE, KLERK, ESTRADOWIEC, KOMIK, POLONISTYKA, SOLISTA, RĘKODZIEŁO ARTYSTYCZNE, IZOTROPIA, SANSON, WEKTOR, LANCERT, SZKIC, DANYSZ, ADMINISTRATYWISTA, HERZL, SIKORSKI, KOKOSZKO, KOWALSTWO ARTYSTYCZNE, PÓŁKAPONIERA, TURBINA PROMIENIOWA, MALARSTWO ŚCIENNE, STAŻEWSKI, APTE, NAWRÓT, PRYMITYW, ROZKŁAD, ADEPT, SZOT, KOPERNIK, TRAWERSOWANIE, JĘZOR OSUWISKOWY, KARATEKA, LORENZ, GADE, MAKAK, NAKAYAMA, ANTENA KIERUNKOWA, HERTZ, RODGERS, ENGEL, RITTER, MASZYNA PROSTA, KAMIENIARZ, KLIWERSZOT, PIŁONOS JAPOŃSKI, ARTYSTA, GRZBIET FALI, PRZELICZNIK ARTYLERYJSKI, KUTAHYA, FREUD, WIEŻA, KRETSCHMER, LORENTZ, SART, MARSZ, KONIECZNY, MANIERZYSTA, DIODA, NAKAMURA, NEFOSKOP, MARINO, ZAKRĘT, LEVASSEUR, MALARSTWO, PSEUDOARTYSTA, JASKRAWOŚĆ, POKÉMON, KOCHANEK MUZ, KSYLOGRAF, KOMPAS, REALISTA, EPISTEMOLOGIZM, RZEMIOSŁO, MALARZ, SZPERACZ, DĄŻENIE, ROMER, SYGIETYŃSKI, USTERZENIE PIONOWE, ŁOŻYSKO WZDŁUŻNE, UKŁAD PIASECKIEGO, VRIES, FOLKLOR, LEOCHARES, ASTROKOMPAS, SECESJONISTA, FOTOGRAFIA, OBROTNICA, SZAFER, KATAFOREZA, VERNE, MERIKANTO, OBROTNICA, SKONIA, SULLIVAN, AUTOR, INTERPRETATOR, BERLIOZ, ŁUNNIK, NAISMITH, GRAY, DECROLY, REFLEKTOR NEUTRONÓW, ROMANTYK, SKRZYŻOWANIE RÓWNORZĘDNE, PEPINIERA, DRYBLING, RIEMANN, OZAWA, HODLER, KAMIENNIK, SALWA BURTOWA, LAM, PRZEBIEGUNOWANIE ZIEMI, TAKEMOTO, EZOP, ŁOŻYSKO OSIOWE, MAZDA, MONIUSZKO, ESAKI, ŚREDNICA KĄTOWA, MAHOMET, KARYKATURALNOŚĆ, DITTERSDORF, PRZYŚPIESZENIE STYCZNE, SKALA STAROGRECKA, RYTOWNIK. Ze względu na bar­dzo du­żą ilość róż­nych pa­su­ją­cych ha­seł z na­sze­go sło­wni­ka: 747 - ogra­ni­czy­liśmy ich wy­świe­tla­nie do pier­wszych 300! nie pasuje? Szukaj po haśle Poniżej wpisz odga­dnię­te już li­te­ry - w miej­sce bra­ku­ją­cych li­ter, wpisz myśl­nik lub pod­kreśl­nik (czyli - lub _ ). Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nych przez Cie­bie li­ter. Im wię­cej li­ter po­dasz, tym do­kła­dniej­sze bę­dzie wy­szu­ki­wa­nie. Je­że­li w dłu­gim wy­ra­zie po­dasz ma­łą ilość od­ga­dnię­tych li­ter, mo­żesz otrzy­mać ogro­mnie du­żą ilość pa­su­ją­cych wy­ni­ków! się nie zgadza? Szukaj dalej Poniżej wpisz opis po­da­ny w krzy­żów­ce dla ha­sła, któ­re­go nie mo­żesz od­gad­nąć. Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nego przez Cie­bie opi­su. Postaraj się przepisać opis dokładnie tak jak w krzyżówce! Hasło do krzyżówek - podsumowanie Najlepiej pasującym hasłem do krzyżówki dla opisu: artysta japoński (1658-1716) uprawiał malarstwo i rzemiosło artystyczne, twórca kierunku Körin-ha, jest: Hasło krzyżówkowe do opisu: ARTYSTA JAPOŃSKI (1658-1716) UPRAWIAŁ MALARSTWO I RZEMIOSŁO ARTYSTYCZNE, TWÓRCA KIERUNKU KÖRIN-HA to: HasłoOpis hasła w krzyżówce ORANT, artysta japoński (1658-1716) uprawiał malarstwo i rzemiosło artystyczne, twórca kierunku Körin-ha (na 5 lit.) Definicje krzyżówkowe ORANT artysta japoński (1658-1716) uprawiał malarstwo i rzemiosło artystyczne, twórca kierunku Körin-ha (na 5 lit.). Oprócz ARTYSTA JAPOŃSKI (1658-1716) UPRAWIAŁ MALARSTWO I RZEMIOSŁO ARTYSTYCZNE, TWÓRCA KIERUNKU KÖRIN-HA inni sprawdzali również: sztuka G. Zapolskiej , system, w którym obrót papierami wartościowymi na rynku wtórnym odbywa się bez udziału giełdy, za pośrednictwem domów maklerskich , przynęta sztuczna imitująca wyglądem chruściki, ważki; wykonana na haczyku zadziorowym lub bezzadziorowym z materiałów naturalnych bądź sztucznych, takich jak: pióra, nici, włosie, polipropylen, pianka , dział stomatologii poświęcony odtwarzaniu pierwotnych warunków zgryzowych po utracie zębów naturalnych, lub po ich masywnym uszkodzeniu , rodzina drobnych pluskwiaków , Pterodroma ultima - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae) , środek z apteki , wywar pozostały po pędzeniu wódki, karrma dla zwierząt , grzebień tkacki osadzony w rowku belki bidłowej krosna , stan w środkowych Meksyku, powierzchnia 33,9 tyś. km2 , pilot, lotnik , organiczny związek chemiczny złożony z mononukleotydu flawinowego i adenozynomonofosforanu, pełniący funkcję przenośnika elektronów i protonów